Arnold Peeters

Ook ik trek vandaag mijn conclusies uit de gebeurtenissen van de laatste weken binnen mijn partij, de VlaamsProgressieven. Een aandachtig journalist zal allicht enkele weken geleden hebben gemerkt dat ik niet vermeld stond in de persmededeling van VlaamsProgressieven Antwerpen bij de “blijvers”. Ik had immers nog enkele weken bedenktijd gevraagd.

De keuze en de argumentatie van Wouter Van Bellingen uit Sint-Niklaas om vandaag de partij te verlaten, was ook voor mij het signaal om de knoop definitief door te hakken. Het leek me zinloos om de pijn van dit afscheid nog langer nodeloos te rekken.

Spirit betekende ooit de start van een prachtig verhaal met een ideeëngoed dat me nauw aan het hart lag. Een frisse, jonge, speelse en rebelse naam in het politieke landschap. Een logo in originele paarse kleuren en in een eigentijdse stijl. Dit, gekoppeld aan het progressieve programma van de partij, maakte van Spirit een unieke speler in het politieke landschap: sociaal, progressief, internationaal, regionalistisch, integraal-democratisch en toekomstgericht!

De voorbije jaren heeft Spirit toch heel wat van haar programmapunten op de politieke agenda geplaatst. Nieuwe, jonge, gedreven politici kregen bij Spirit kansen en hun parlementair werk werd door menig journalist gewaardeerd. Of is iedereen de namen uit de Spirit-stal zoals Bart Staes, Fauzaya Talhoui, Sven Gatz, Annemie Van de Casteele, Geert Lambert, Els Van Weert, Jan Roegiers, Fons Borginon, Joris Vandenbroucke, Fouad Aidar, Annelies Storms, Koen ‘T Sijen, Patrick Van Krunkelsven, Bert Anciaux, Stijn Bex, enz. al vergeten. Mijns inziens waren het stuk voor stuk geëngageerde politici die elk op hun manier hun steentje bijdroegen om aan onze complexe samenleving te sleutelen.

Maar de sterkte van het warme “Spirit-verhaal” was voor mij toch ook het feit dat we dit brachten in een gezamenlijk engagement met een andere partij, een andere progressieve partner. Dit sloeg in het begin bij de kiezer trouwens héél sterk aan onder de slogan met sprekende affiche ‘Samen raken we verder’. Spirit vormde een gemeend, enthousiast en warm kartel met sp.a. Gezamenlijk haalde Spirit mooie resultaten bij de federale verkiezingen in 2003. Ook bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 behaalde Spirit en het kartel in diverse steden en gemeenten mooie resultaten, niet in het minst in Antwerpen. Ook in mijn district Berchem kreeg ik op die manier de kans om me op het lokale vlak op politiek terrein te begeven. De voorbije twee jaar kon ik trouwens op een aangename en vruchtbare manier samenwerken met mijn kartelpartner sp.a.

Het is echter naar mijn bescheiden mening de jongste jaren fout beginnen lopen vanaf het moment dat beide partijen teveel op de onderlinge verschillen tussen elkaar gingen focussen. Zo is geleidelijk aan het ‘warme’ gevoel bij dit Spirit-verhaal weggedeemsterd. De diverse koerscorrecties naar ‘links-liberalen’ en de naamsverandering naar het kille ‘VlaamsProgressieven’ (zonder trouwens een eerlijk, intern democratisch debat hierover in de partij) waren voor mezelf reeds meermaals twijfelmomenten. De keuze van de partijraad om, 6 maanden voor de verkiezingen, nog eens extra het ‘eigen groot gelijk’ (hoe mooi ook) in de verf te gaan zetten, leek me in elk geval niet getuigen van enige verstandige politieke feeling. Het feit dat vandaag bijna àl onze verkozen mandatarissen hieruit hun conclusies hebben getrokken, zou toch bij sommigen eindelijk eens een belletje mogen doen rinkelen … (het lijkt me wat al te gemakkelijk om al deze mensen af te schilderen als ‘postjesjagers’ )

Spirit, Sp.a (en Groen) zijn voor mij in het politieke landschap vandaag belangrijke partners die resoluut opkomen voor een warme, sociale, duurzame, diverse samenleving. Ondanks hun respectievelijke eigen invalshoek, zijn zij het aan elkaar en aan de samenleving verplicht om nauw samen te werken. Het is jammer dat het ‘egocentrisme’ van de diverse spelers dit blijkbaar belet.

Het toekomstige ‘LSP (?)’-verhaal, en het vertrek van de meeste nationale mandatarissen, doet me in elk geval vandaag ook definitief afhaken. Ik moet afscheid nemen van héél wat vrienden waarmee ik de voorbije jaren graag heb samengewerkt. Ik wil dan ook met het nodige respect voor hun engagement afscheid nemen en voorkomen dat ik hen (na de lancering van hun nieuwe naam volgende week?), nog in diskrediet breng.

Ondertussen wil ik graag op dezelfde manier lokaal in Berchem trachten verder te werken aan de politieke dossiers waaraan ik bezig was (ondersteuning van het opbouwwerk van Posthof, verkeersveilige buurten en straten, een laagdrempelig cultuuraanbod, streven naar betere communicatie over wat er reilt en zeilt in ons district, meewerken aan een gedurfd project voor een meer verkeersveilige Statiestraat en Driekoningenstraat in het ‘Hart van Berchem’, streven naar meer openingsuren voor bibliotheek en zwembad, enz.)

Nog steeds vasthangend in dat rebelse en in die ongebonden filosofie en pluralistische visie van het vroegere spirit, wil ik dit voorlopig doen als ‘onafhankelijke’, maar in dezelfde goede relatie met mijn kartelpartner SP.a.

Vanuit mijn overtuiging dat progressieve frontvorming erg belangrijk is, sluit ik nauwere samenwerking met andere politieke partners in de toekomst zeker niet uit. Maar ik vraag van iedereen de nodige extra ademruimte om dit alles rustig te kunnen overwegen en geen overhaaste beslissingen te nemen.

Vriendelijke groeten,

Arnold Peeters
districtsraadslid Berchem
Thaliastraat 14, 2600 Berchem