Arnold Peeters

Bert Anciaux wordt de jongste weken blijkbaar door iedereen als “aangeschoten wild” achternagezeten. Is het tijd voor sommigen om rekeningen te vereffenen?

Na de hele opgekropte heisa rond een bedenking van Bert Anciaux op een weblog over Dendermonde en Gaza, schrijven we vandaag weer een nieuwe episode met een artikel in Gazet van Antwerpen op de voorpagina onder de titel “Anciaux schrapt veldrijden als topsport” en “Wielerbond kan fluiten naar het geld dat aan het topsportstatuut verbonden is“. Een dubieus artikel dat de waarheid heel wat geweld aan doet. Een artikel zonder enige kans tot wederwoord van de minister zelf trouwens. En natuurlijk, niet geheel toevallig (?), geplaatst op de dag voor het wereldkampioenschap veldrijden. Het gevolg: meer dan 200 negatieve reacties en scheldproza op de website van Gazet Van Antwerpen. Maar natuurlijk, als journalisten zoals Paul Geudens deze week in dezelfde krant de toon zetten (“een naiëve clown“, “een carrière in het circus“, “oerdom“, enz.) dan zijn dergelijke pijnlijke en kwetsende reacties natuurlijk het logische gevolg…

De ware toedracht van het verhaal rond het veldrijden is dat Anciaux het advies van Bloso en de Stuurgroep Topsport heeft gevolgd. “Het veldrijden wordt op de lijst vervangen door het mountainbiken en de BMX-sport, die twee olympische disciplines zijn. De operatie is een zuiver technische ingreep in het voordeel van die twee sporten, die nu makkelijker ondersteund kunnen worden. Voor het veldrijden is er geen enkel nadeel aan verbonden. Veldrijden is de sport waar ik persoonlijk het meest van hou en er is geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt het niet als topsport te aanschouwen en minder te ondersteunen.” (belga/eb)

Stel je voor dat de minister dit advies niet gevolgd had (wat in het verleden al eens gebeurde met adviezen van de cultuurcommissie)? Dan kreeg hij ongetwijfeld de kritiek dat hij de adviezen van de experts niet respecteert en eigenzinnig zijn eigen willetje doordrijft. En zo vindt men wel altijd een reden om de hond te slaan.

Hoe men ook denkt over het soms eigengereid optreden van Bert Anciaux, ik kan me écht niet van de indruk ontdoen dat sommigen er enkel op uit zijn het imago van deze minister te schaden. Door zich in het verleden als politicus meermaals vrij open, kwetsbaar en menselijk op te stellen, is hij voor sommigen vandaag een gemakkelijke prooi.

In verband met de hele heisa rond de uitspraken van Bert Anciaux over Dendermonde en Gaza, vind je hierbij twee interessante artikels uit De Morgen van 31 januari, namelijk een column van Ludo De Brabander (vzw Vrede) en een standpunt van Yves Desmet.