Arnold Peeters

Aan N.V. Infrabel
Aan De Lijn
Aan het Districtscollege van Berchem
Aan het College van Burgemeester en Schepenen

Berchem, 25 maart 2009

Geachte heer/mevrouw,

Al jaren fiets ik dagelijks door de Guldenvliesstraat in Berchem naar mijn werk. De Guldenvliesstraat is het korte verbindingsstuk tussen het station van Berchem en de Lange Leemstraat. Een nuttige en vrij drukke verbindingsweg tussen Berchem Station en de stad. Een monumentale straat in vele opzichten. Met aan de ene kant van de Guldenvliesstraat een wijk “Tussen tram en trein”, een gezellige wijk die de sfeer van een dorpskern uitademt. Aan de overzijde van de Guldenvliesstraat tref je een stralende belle époque-wijk, aansluitend op de bekende en monumentale Cogels Osylei. Een wandeling door de buurt is trouwens een ware architecturale belevenis.

1. Toestand wegdek Guldenvliesstraat

Fietsen door deze straat is echter ook een avontuurlijke, zeg maar hachelijke belevenis. Al jaren ligt het wegdek er in een erbarmelijke toestand bij. Fietsen is er vandaag de dag levensgevaarlijk. De kuilen tussen de straatstenen worden dagelijks dieper. Op de tijd van enkele minuten dat ik ’s ochtends door deze straat rijd ontmoet ik heel wat andere fietsers. Velen zie en hoor ik sakkeren, anderen kiezen voor hun veiligheid en rijden dan maar op het voetpad, wat dan weer het gejammer van voetgangers oplevert.

Sinds twee jaar ben ik districtsraadslid in Berchem en tracht ik mijn bekommernis over deze toestand aan te kaarten. Ook op diverse hoorzittingen in Berchem, waar buurtbewoners hun grieven aan het bestuur mogen meedelen, kwam dit thema al meermaals aan bod. Mijn eerste contacten in de voorbije jaren met verschillende diensten wezen echter uit dat dit dossier niet zo eenvoudig ligt vanwege de betrokkenheid van verscheidene actoren (Infrabel, De Lijn, het districtscollege, enz.)

Deze week werd ik bij dit hevige regenweer weer meermaals geconfronteerd met deze lamentabele toestand. Ik zie me daarom vandaag genoodzaakt om aan de alarmbel te trekken.

Ten eerste omdat de toestand van de Guldenvliesstraat blijkbaar van dag tot dag verslechterd (ondanks het sporadische oplapwerk van de voorbije weken en maanden) maar ook en vooral omdat de problemen blijkbaar gelinkt zijn aan een aantal andere problemen in dezelfde wijk.

2. Spoorwegbrug

Zo werd ik de voorbije jaren meermaals aangesproken door buurtbewoners over de lamentabele toestand van de spoorwegbrug in de Gulden Vliesstraat. De tunnelwanden zijn bijna volledig met graffiti overspoten. Door het gebrek aan opvolging breiden deze graffiti zich ook uit naar straten en pleinen verderop in de wijk en nodigt dit ook uit tot ander vandalisme en zwerfvuil.

Naar aanleiding van Open Monumentendag heb ik dit reeds, samen met gemeenteraadslid Toon Wassenberg, aangekaart in een open brief aan Infrabel, het deelbedrijf van NMBS dat verantwoordelijk is voor de brug. Samen met een ploeg jonge kinderen en buurtbewoners hielden we trouwens een bescheiden poetsactie. Met emmers en borstels werd een gedeelte van de brug onder handen genomen. Kinderen schilderden mooie prenten en gaven de brug in hun wijk terug iets meer kleur.

Wij vroegen toen met aandrang bij Infrabel aandacht voor de toestand waarin de brug aan de Guldenvliesstraat in Berchem vandaag verkeert en waarom ze zo stiefmoederlijk werd behandeld.

Op deze brief (die dateerde van september 2008) kreeg ik pas vorige week (maart 2009) een antwoord. Een antwoord dat me trouwens helemaal niet geruststelt en dat de buurt blijkbaar weinig hoop biedt op een snel verbeteren van de huidige toestand. Infrabel schuift immers de verantwoordelijkheid voor het onderhoud van de brug door naar de Stedelijke Overheid…

3. Braakliggend stuk grond

Vlak naast de spoorweg werden enkele jaren geleden een aantal huizen afgebroken voor de uitbreidingswerken in verband met de TGV. Dit stukje grond ligt er ook erg verwaarloosd bij en wordt veelvuldig gebruikt als sluikstortplaats. Er werden ooit mooie plannen gemaakt om deze plek tot nut te maken voor de ganse wijk. Om diverse redenen is ook dit dossier stil gevallen.

4. Afwatering onder de brug

Deze week moest de wijk (weer eens) constateren dat de afwatering onder de spoorwegbrug het niet deed of op zijn minst onvoldoende functioneert. Bij hevige regenval krijgen alle voorbijgangers en fietsers dan ook meestal een stevige en gratis douche over hen heen.

5. De verlichting onder de brug

Ook daar waren er de voorbije maanden problemen mee. Meermaals bleef het onder de brug meerdere dagen na elkaar pikdonker. Levensgevaarlijk in de donkere wintermaanden. Na verschillende tussenkomsten die ik hiervoor deed (en waarvoor ik ook meermaals van het kastje naar de muur werd gestuurd omdat niet onmiddellijk duidelijk was wie voor ‘het licht’ onder de brug verantwoordelijk was) lijkt dit probleem echter momenteel opgelost.

6. Aangrenzende straat: de Cogels Osylei

Om de hoek heb je dan de Cogels Osylei. Een straat met naam en faam, waar vanuit de ganse wereld dagelijks honderden toeristen lopen te kuieren, maar die ook dringend aan verfraaiing toe is. Waar het voor de fietsers ook alles behalve veilig is. Maar waar je blijkbaar ook weer meerdere spelers in dit dossier hebt (De Lijn, de Stad, district en Vlaams Gewest).

En dan zwijg ik deze keer misschien maar best over de toestand en de onduidelijke verkeersafwikkeling aan het Stationsplein van Berchem zelf?

Vanochtend vond ik dat er, letterlijk en figuurlijk trouwens, een verzadigingpunt werd bereikt. Ik ben werkelijk van mening dat we op een punt zijn gekomen dat er écht moet worden ingegrepen, in eerste instantie met betrekking op het wegdek van de Guldenvliesstraat. Deze onveilige situatie moet écht primair worden opgelost. We mogen het ons niet veroorloven te talmen tot er ernstige ongevallen gebeuren.

Het zou niet slecht zijn moesten alle betrokkenen zich eens ter plaatse van de toestand komen vergewissen. Het is een prachtige wijk en er zijn gezellige horecazaken in de onmiddellijke omgeving. En neem gerust de fiets (er is ook een fietsenmaker om de hoek …) .

Terug ernstig nu. Kan ieder voor zich alstublieft zijn verantwoordelijkheid in dit dossier opnemen en in dialoog treden met de andere betrokkenen? Kunnen er, omwille van de veiligheid, ergens extra middelen worden aangesproken om deze problemen op te lossen? Kunnen de verschillende betrokkenen ook de buurtbewoners informeren over de nabije toekomstplannen in de wijk? Ik kan er begrip voor opbrengen dat waarschijnlijk niet àlle problemen onmiddellijk kunnen worden aangepakt. Maar het zou op zijn minst nuttig zijn om de buurtbewoners (én de voorbijgangers) tenminste wat info en toekomstperspectief te bieden.

Het zou in elk geval getuigen van goed bestuur indien alle betrokkenen deze problemen écht ernstig onder ogen zouden willen zien én zouden overgaan tot doortastende maatregelen om dit dossier ‘los te wrikken’.

Bij de kasseistenen is dit blijkbaar al jaren geen probleem. Nu het dossier nog!

Hoogachtend,

Arnold Peeters, districtsraadslid, Thaliastraat 14, 2600 Berchem.

Deze week kreeg ik antwoord op mijn ingediende advies (zie vorige berichten) in verband met de vraag naar meer openingsuren voor het gewone publiek in Zwembad Groenenhoek. Tot mijn ontgoocheling gaat het kabinet van de Schepen van Sport echter niet onmiddellijk op onze suggestie in (zie hier het antwoord van het kabinet).

Toch één lichtpuntje: momenteel wordt al wel onderzocht of het mogelijk is het zwembad Groenenhoek op zondagen (tenminste wanneer deze niet samenvallen met een feestdag) open te stellen voor het publiek.

Wij blijven dit vanzelfsprekend op de voet opvolgen!

Bert Anciaux wordt de jongste weken blijkbaar door iedereen als “aangeschoten wild” achternagezeten. Is het tijd voor sommigen om rekeningen te vereffenen?

Na de hele opgekropte heisa rond een bedenking van Bert Anciaux op een weblog over Dendermonde en Gaza, schrijven we vandaag weer een nieuwe episode met een artikel in Gazet van Antwerpen op de voorpagina onder de titel “Anciaux schrapt veldrijden als topsport” en “Wielerbond kan fluiten naar het geld dat aan het topsportstatuut verbonden is“. Een dubieus artikel dat de waarheid heel wat geweld aan doet. Een artikel zonder enige kans tot wederwoord van de minister zelf trouwens. En natuurlijk, niet geheel toevallig (?), geplaatst op de dag voor het wereldkampioenschap veldrijden. Het gevolg: meer dan 200 negatieve reacties en scheldproza op de website van Gazet Van Antwerpen. Maar natuurlijk, als journalisten zoals Paul Geudens deze week in dezelfde krant de toon zetten (“een naiëve clown“, “een carrière in het circus“, “oerdom“, enz.) dan zijn dergelijke pijnlijke en kwetsende reacties natuurlijk het logische gevolg…

De ware toedracht van het verhaal rond het veldrijden is dat Anciaux het advies van Bloso en de Stuurgroep Topsport heeft gevolgd. “Het veldrijden wordt op de lijst vervangen door het mountainbiken en de BMX-sport, die twee olympische disciplines zijn. De operatie is een zuiver technische ingreep in het voordeel van die twee sporten, die nu makkelijker ondersteund kunnen worden. Voor het veldrijden is er geen enkel nadeel aan verbonden. Veldrijden is de sport waar ik persoonlijk het meest van hou en er is geen haar op mijn hoofd dat er aan denkt het niet als topsport te aanschouwen en minder te ondersteunen.” (belga/eb)

Stel je voor dat de minister dit advies niet gevolgd had (wat in het verleden al eens gebeurde met adviezen van de cultuurcommissie)? Dan kreeg hij ongetwijfeld de kritiek dat hij de adviezen van de experts niet respecteert en eigenzinnig zijn eigen willetje doordrijft. En zo vindt men wel altijd een reden om de hond te slaan.

Hoe men ook denkt over het soms eigengereid optreden van Bert Anciaux, ik kan me écht niet van de indruk ontdoen dat sommigen er enkel op uit zijn het imago van deze minister te schaden. Door zich in het verleden als politicus meermaals vrij open, kwetsbaar en menselijk op te stellen, is hij voor sommigen vandaag een gemakkelijke prooi.

In verband met de hele heisa rond de uitspraken van Bert Anciaux over Dendermonde en Gaza, vind je hierbij twee interessante artikels uit De Morgen van 31 januari, namelijk een column van Ludo De Brabander (vzw Vrede) en een standpunt van Yves Desmet.

Ook ik trek vandaag mijn conclusies uit de gebeurtenissen van de laatste weken binnen mijn partij, de VlaamsProgressieven. Een aandachtig journalist zal allicht enkele weken geleden hebben gemerkt dat ik niet vermeld stond in de persmededeling van VlaamsProgressieven Antwerpen bij de “blijvers”. Ik had immers nog enkele weken bedenktijd gevraagd.

De keuze en de argumentatie van Wouter Van Bellingen uit Sint-Niklaas om vandaag de partij te verlaten, was ook voor mij het signaal om de knoop definitief door te hakken. Het leek me zinloos om de pijn van dit afscheid nog langer nodeloos te rekken.

Spirit betekende ooit de start van een prachtig verhaal met een ideeëngoed dat me nauw aan het hart lag. Een frisse, jonge, speelse en rebelse naam in het politieke landschap. Een logo in originele paarse kleuren en in een eigentijdse stijl. Dit, gekoppeld aan het progressieve programma van de partij, maakte van Spirit een unieke speler in het politieke landschap: sociaal, progressief, internationaal, regionalistisch, integraal-democratisch en toekomstgericht!

De voorbije jaren heeft Spirit toch heel wat van haar programmapunten op de politieke agenda geplaatst. Nieuwe, jonge, gedreven politici kregen bij Spirit kansen en hun parlementair werk werd door menig journalist gewaardeerd. Of is iedereen de namen uit de Spirit-stal zoals Bart Staes, Fauzaya Talhoui, Sven Gatz, Annemie Van de Casteele, Geert Lambert, Els Van Weert, Jan Roegiers, Fons Borginon, Joris Vandenbroucke, Fouad Aidar, Annelies Storms, Koen ‘T Sijen, Patrick Van Krunkelsven, Bert Anciaux, Stijn Bex, enz. al vergeten. Mijns inziens waren het stuk voor stuk geëngageerde politici die elk op hun manier hun steentje bijdroegen om aan onze complexe samenleving te sleutelen.

Maar de sterkte van het warme “Spirit-verhaal” was voor mij toch ook het feit dat we dit brachten in een gezamenlijk engagement met een andere partij, een andere progressieve partner. Dit sloeg in het begin bij de kiezer trouwens héél sterk aan onder de slogan met sprekende affiche ‘Samen raken we verder’. Spirit vormde een gemeend, enthousiast en warm kartel met sp.a. Gezamenlijk haalde Spirit mooie resultaten bij de federale verkiezingen in 2003. Ook bij de gemeenteraadsverkiezingen in 2006 behaalde Spirit en het kartel in diverse steden en gemeenten mooie resultaten, niet in het minst in Antwerpen. Ook in mijn district Berchem kreeg ik op die manier de kans om me op het lokale vlak op politiek terrein te begeven. De voorbije twee jaar kon ik trouwens op een aangename en vruchtbare manier samenwerken met mijn kartelpartner sp.a.

Het is echter naar mijn bescheiden mening de jongste jaren fout beginnen lopen vanaf het moment dat beide partijen teveel op de onderlinge verschillen tussen elkaar gingen focussen. Zo is geleidelijk aan het ‘warme’ gevoel bij dit Spirit-verhaal weggedeemsterd. De diverse koerscorrecties naar ‘links-liberalen’ en de naamsverandering naar het kille ‘VlaamsProgressieven’ (zonder trouwens een eerlijk, intern democratisch debat hierover in de partij) waren voor mezelf reeds meermaals twijfelmomenten. De keuze van de partijraad om, 6 maanden voor de verkiezingen, nog eens extra het ‘eigen groot gelijk’ (hoe mooi ook) in de verf te gaan zetten, leek me in elk geval niet getuigen van enige verstandige politieke feeling. Het feit dat vandaag bijna àl onze verkozen mandatarissen hieruit hun conclusies hebben getrokken, zou toch bij sommigen eindelijk eens een belletje mogen doen rinkelen … (het lijkt me wat al te gemakkelijk om al deze mensen af te schilderen als ‘postjesjagers’ )

Spirit, Sp.a (en Groen) zijn voor mij in het politieke landschap vandaag belangrijke partners die resoluut opkomen voor een warme, sociale, duurzame, diverse samenleving. Ondanks hun respectievelijke eigen invalshoek, zijn zij het aan elkaar en aan de samenleving verplicht om nauw samen te werken. Het is jammer dat het ‘egocentrisme’ van de diverse spelers dit blijkbaar belet.

Het toekomstige ‘LSP (?)’-verhaal, en het vertrek van de meeste nationale mandatarissen, doet me in elk geval vandaag ook definitief afhaken. Ik moet afscheid nemen van héél wat vrienden waarmee ik de voorbije jaren graag heb samengewerkt. Ik wil dan ook met het nodige respect voor hun engagement afscheid nemen en voorkomen dat ik hen (na de lancering van hun nieuwe naam volgende week?), nog in diskrediet breng.

Ondertussen wil ik graag op dezelfde manier lokaal in Berchem trachten verder te werken aan de politieke dossiers waaraan ik bezig was (ondersteuning van het opbouwwerk van Posthof, verkeersveilige buurten en straten, een laagdrempelig cultuuraanbod, streven naar betere communicatie over wat er reilt en zeilt in ons district, meewerken aan een gedurfd project voor een meer verkeersveilige Statiestraat en Driekoningenstraat in het ‘Hart van Berchem’, streven naar meer openingsuren voor bibliotheek en zwembad, enz.)

Nog steeds vasthangend in dat rebelse en in die ongebonden filosofie en pluralistische visie van het vroegere spirit, wil ik dit voorlopig doen als ‘onafhankelijke’, maar in dezelfde goede relatie met mijn kartelpartner SP.a.

Vanuit mijn overtuiging dat progressieve frontvorming erg belangrijk is, sluit ik nauwere samenwerking met andere politieke partners in de toekomst zeker niet uit. Maar ik vraag van iedereen de nodige extra ademruimte om dit alles rustig te kunnen overwegen en geen overhaaste beslissingen te nemen.

Vriendelijke groeten,

Arnold Peeters
districtsraadslid Berchem
Thaliastraat 14, 2600 Berchem

Beste Buurtbewoner,

We kunnen u eindelijk goed nieuws brengen !

Maandagavond tijdens de gemeenteraad antwoordde de bevoegde schepen op een nieuw stel vragen van ons dat per 1 oktober 2008 het verlenen van een nieuwe concessie voor de uitbating van het Hof van Nauwelaerts wordt opgestart via openbare procedure. Met andere woorden, binnen enkele weken zullen kandidaten voor een nieuwe concessie zich kunnen melden bij de stad en kunnen we eindelijk hopen op een nieuwe snelle uitbating van het Hof.

Voor de buurt was dat volgens ons de eerste bekommernis: een nieuwe uitbating die er voor zorgt dat én het pand in eer hersteld wordt én we weer een pintje kunnen gaan drinken in deze groene buurtoase.

Daarmee komt een einde aan de negatieve spiraal waar het pand in terecht gekomen is, sinds het door de laatste uitbater in juni van dit jaar werd verlaten.

Door kort op de bal te spelen en de juiste vragen te stellen in districts- en gemeenteraad is het dossier sinds begin september in een stroomversnelling gekomen. Afgelopen weekend werd het pand ontruimd door de huidige concessiehouder.

Is daarmee de kous af? !

Neen, op verschillende terreinen is het nodig om de ogen open te houden

• Er blijft het probleem van de bouwovertredingen en het herstel van de achtertoegang van het park in de oorspronkelijke toestand
• We waken over de inhoud van de nieuwe concessie. Goed nieuws daarbij is dat de schepen heeft toegezegd om de verzuchtingen van de buurt mee in rekening te nemen. Zo blijft de vraag – zoals ook in de oorspronkelijke concessie voorzien was, maar nooit is nageleefd – om een ruimte ter beschikking te stellen waar verenigingen in de buurt kunnen vergaderen en activiteiten organiseren
• Ernstig bestuur vraagt dat we ook blijven opvolgen op welke manier de achterstallige concessievergoedingen die opgelopen zijn tot meer dan 100.000 euro door de stad van de vorige concessiehouder teruggevorderd zullen worden
• Het beheer van het park, dat vandaag de nodige aandacht van het districtsbestuur en districtsvoorzitter Peter Raats krijgt (en waar we hen zeer erkentelijk voor zijn), moet op niveau blijven

Niettemin, meenden we u te moeten melden dat de voornaamste hinderpaal weggewerkt is, namelijk de juridische strijd over de bestaande concessie, die het onmogelijk maakte om aan een nieuw hoofdstuk voor het Hof van Nauwelaerts te beginnen.

We blijven u van de voortgang in het dossier in elk geval nauwgezet op de hoogte houden. Voor een gedetailleerde update van het dossier en voor opmerkingen kan u steeds bij ons terecht, ondermeer op onze websites.

Vriendelijke groeten

Arnold Peeters (VlaamsProgressieven)
Districtsraadslid

Toon Wassenberg (sp.a)
Gemeenteraadslid
www.toonwassenberg.be

Het verhaal van het Hof van Nauwelaerts begon ooit allemaal erg mooi.

Op 14 februari 1992 kregen de buurtbewoners van het Hof Van Nauwelaerts een mooie brief in de bus van toenmalige schepen Paul Van Heyst, schepen voor Groenvoorziening van Antwerpen met als aanhef:

“Voor twee jaar kocht het stadsbestuur het Hof van Nauwelaerts – een van de laatste groene plekjes in uw buurt – aan om het geheel te behoeden van verkaveling.
Om het park voor het publiek te kunnen openstellen is thans mijn dienst voor groenvoorziening gestart met de noodzakelijke werken.”

We kregen een mooie opsomming van alle werken die zouden gebeuren. En de brief besloot: “Het Hof van Nauwelaerts blijft hiermee een groene oase in de Groenenhoek waar kortelings iedereen van kan genieten.”

Bij de start zat het dus allemaal goed. Buurtbewoners werden geïnformeerd en betrokken. We kregen de plannen ter inzage en kregen zelfs tekst en uitleg bij elk soort boom dat werd gerooid en heraangeplant. De eerste jaren verliepen dan ook opperbest. Alle beloofde ingrepen rond groenvoorziening gebeurden. Er kwam ook een aanleg van een zithoek met enkele speeltoestellen voor de allerkleinsten, enz.

Ondertussen werd het gebouw op dit terrein echter in concessie gegeven aan een particulier, die het Hof van Nauwelaerts mocht omvormen tot taverne-restaurant. Naast de positieve impulsen voor de buurt die van dergelijke horecagelegenheid ontegensprekelijk uitging, kregen de buurtbewoners echter vrij snel de indruk dat het met de afspraken rond de uitbating de verkeerde kant uitging. Eén van de wandelwegen werd volledig in beslag genomen door twee grote containers (die gebruikt werden als keuken voor het restaurant). Aan de achterzijde van het gebouw werden we geconfronteerd met afvalcontairners, lege verpakkingen, lege flessen, enz…. Een mooi tuinhuisje aan de achterzijde werd niet onderhouden en werd verwaarloosd. Er werden regelmatig auto’s in het park geparkeerd. Van de belofte dat het verenigingsleven uit de buurt van de vergaderruimte regelmatig gebruik zou kunnen maken aan gunstige tarieven kwam niets in huis. Enz.

Al deze onregelmatigheden werden door de buurt, het Orpheusbuurtgebeure regelmatig aan diverse overheden gesignaleerd met de vraag om na te trekken of alle veranderingen in het park wel in overeenstemming waren met de verleende concessie (dikwijls met foto’s als bewijsmateriaal toegevoegd). Blijkbaar hebben al deze opmerkingen nooit de juiste kanalen bereikt.

21 maart 2007: Na reeds jaren als betrokken buurtbewoner dit dossier regelmatig ter sprake te hebben gebracht, interpelleert Arnold Peeters (VlaamsProgressieven) als kersvers verkozen districtsraadslid in zijn eerste politieke tussenkomst onmiddellijk de Berchemse districtsraad met de vraag aan de bevoegde schepen Axel Polis om orde op zaken te stellen op het domein van het Hof Van Nauwelaerts. De Berchemse schepen nam dit dossier ter harte en ondernam onmiddellijk de nodige stappen die binnen zijn bevoegdheid lagen. De resultaten hiervan zijn ook zichtbaar. Het district werkt permanent aan de verbetering en herstelling van de spel- en groeninfrastructuur. Zo worden te oude bomen systematisch verwijderd en desgevallend vervangen en werden onlangs nog alle bosgrind paden vernieuwd met materiaal dat een betere waterinsijpeling toelaat, zodat deze paden ook bij mindere weersomstandigheden goed begaanbaar zijn. Over deze ingrepen werd de onmiddellijke buurt regelmatig met infobrieven ingelicht. Elk eerlijk waarnemer kan enkel vaststellen dat het park door het district en zijn groendienst zeker niet aan zijn lot wordt overgelaten.

Februari 2008: Vermits het dossier van het Hof Van Nauwelaerts de bevoegdheden van het district echter overstijgt, ondernam collega gemeenteraadslid Toon Wassenberg (sp.a) ook onmiddellijk politieke initiatieven op het stedelijke niveau. Toon stelde in februari 2008 een gedetailleerde en goed gedocumenteerde schriftelijke vraag over het Hof Van Nauwelaerts aan de bevoegde Antwerpse schepen Ludo Van Campenhout.

Maart 2008: Het antwoord op deze schriftelijke vraag bracht een aantal opmerkelijke feiten aan het licht, ondermeer

• dat de concessie in 2006 stilzwijgend werd verlengd voor 9 jaar (huidig haven- en personeelsschepen Van Peel was de toenmalig bevoegde schepen voor VESPA),
• er bijgevolg geen wijzigingen aan de concessievoorwaarden werden doorgevoerd en
• er op het moment van de verlenging geen staat van actuele toestand werd opgemaakt

en dat terwijl

• de concessievoorwaarden in de eerste 15 jaar van de concessie niet (allemaal) werden nageleefd,
• publiek domein oneigenlijk werd ingenomen,
• geen vergunningen werden afgeleverd voor aangebouwde (al dan niet vaste) constructies,
• reeds in 1996 een overtredingsdossier werd opgesteld en
• de instandhoudingsverplichting niet volledig werd gedragen, zoals blijkt uit de schade aan een bijgebouwtje tegen de Minervastraat

Onze conclusie was dan ook dat er door deze stilzwijgende verlenging van de concessie een kans gemist is om of de concessionaris te dwingen zich in regel te stellen met de concessievoorwaarden, overtredingen en gebreken bij instandhouding of op zoek te gaan naar een andere concessionaris. Door alles op zijn beloop te laten is hier een concessie verlengd die niet onder dezelfde voorwaarden had mogen verlengd worden.

De stad heeft zich hierdoor in de positie geplaatst dat ze zich moet beroepen op procedures via dagvaarding om alsnog niet-nagekomen verplichtingen af te dwingen of te sanctionneren, terwijl het aflopen van de concessie in 2006 dé gelegenheid bij uitstek was om deze voorwaarden af te dwingen. Een gemiste kans, maar deze vraagstelling gaf alvast rechtstreekse aanleiding tot versterkte activering van de gerechtelijke stappen tegen de concessiehouder: procedures tegen achterstallige betalingen en bouwovertredingen worden opgevoerd en in de komende maanden wordt het dossier voor de rechtbank behandeld.

19 Juni 2008: In juni van dit jaar blijkt de uitbater plots met de noorderzon verdwenen te zijn. De verlaten aanblik van het pand versnelt de negatieve spiraal waarin het dossier terecht komt en om die reden uit Arnold nogmaals een noodkreet in de districtsraad: met de nakende verlofperiode vrezen we immers voor vandalisme en sluikstorten. Het district informeert de nodige diensten.

5 juli 2008: Wanneer enkele buurtbewoners vaststellen dat de eerste ramen sneuvelen, belt Arnold de ‘Blauwe Lijn’ van de politie (een gratis nummer waarop elke burger beroep kan doen). De politie is een kwartier later reeds ter plaatse en doet de nodige vaststellingen. De wijkpolitie belooft in de mate van het mogelijke een extra oogje in het zeil te houden. Een telefoontje naar de ‘Sluikstortcel’ (ook een gratis nummer waar elke medeburger op terecht kan) zorgt ervoor dat daags nadien ook het gedumpte afval onmiddellijk wordt verwijderd.

Toon neemt daags nadien rechtstreeks contact op met AG VESPA om bewarende maatregelen te nemen. Deze dienst zet de eigenaar onder druk om de noodzakelijke stappen voor bescherming van dit eigendom te nemen. Aanwezige luiken worden vervolgens gesloten, het licht wordt ’s avonds weer aangestoken, enzovoort. Vanuit het districtscollege engageert men zich nogmaals om de netheid van het park extra in de gaten te houden (het komt dan ook wat eigenaardig over dat er op 6 september een poetsactie wordt gehouden door het Vlaams Belang terwijl de vuilbakjes netjes leeg zijn en er ook op de grond niet meer of minder rommel te vinden is dan op een doordeweekse zaterdag in tijden wanneer er wél een actieve horecazaak was…). Ook de Berchemse buurtregisseur voor Oud-Berchem en Groenenhoek An Vereecken volgt ondertussen dit dossier mee op. Zij zorgde er ondertussen voor dat het beschadigde gebouwtje aan de achterzijde werd beschut tegen waterinsijpeling en de beschadigde muur werd door de diensten met houten panelen ondersteund.

Eind augustus alweer een nieuwe vraag aan het Antwerps schepencollege

Om die reden stelde Toon Wassenberg eind augustus al een nieuwe vraag aan schepen Van Campenhout die wordt behandeld in de gemeenteraadscommissie deze maand. De vraag gaat in op de stand van zaken van de gerechtelijke procedures, want hoe je het ook draait of keert, indien niet eerst de huidige concessie verbroken wordt of de concessionaris zich alsnog volledig in regel stelt, kan ook de stad (AG VESPA) niet vooruit.

De vraag van Toon deze week in de commissie aan de bevoegde schepen Ludo Van Campenhout heeft blijkbaar de zaak in een stroomversnelling gebracht.

Wij hebben in elk geval getracht onze politieke taak als verkozen raadslid goed uit te voeren. Wij hebben dit beiden gedaan, elk op het terrein waar wij onze politieke verantwoordelijkheid kregen, en op een constructieve en opbouwende manier.

Het positieve aan dit verhaal is dat we de twee voorbije jaren niet van het kastje naar de muur gestuurd (zoals in het verleden jammer genoeg wel gebeurde). Het districtsbestuur, de politie, Vespa, enz. hebben dit dossier sinds onze interventies wel onmiddellijk au serieux genomen.

En dit stelt ons hoopvol naar de toekomst toe.

Misschien herinneren jullie je nog mijn verhaal over “de verlaten telefooncel” in de Lambert Briesstraat in Berchem op 14 februari 2008?

Actie voeren loont in elk geval (alweer)! Want tot voldoening van de bewoners van de Lambert Briesstraat nummer 1 én de ganse buurt is deze ‘steen des aanstoots’ , die vooral zorgde voor overlast en zwerfvuil, sinds enkele weken uit de wijk weggehaald. Naast een aantal brieven die ik hierover zélf stuurde aan diverse instanties, zal het wel vooral de media-aandacht geweest zijn die deze telefooncel kreeg in het programma ‘Peeters & Pichal’ op Radio 1, die een oplossing voor dit probleem bespoedigde. Een dankberichtje aan dit programma is dan ook vanzelfsprekend al onderweg.

Het Hof van Nauwelaerts is nog steeds één van de laatste groene plekjes van de Berchemse Groenenhoek. De jongste tijd krijgt de buurt echter de indruk dat het park er iets minder verzorgd bijligt. Waarschijnlijk zijn de jongste voorjaarsstormen en de overvloedige regenval hiervoor een stuk verantwoordelijk. Ook de wandelwegen zijn blijkbaar dringend aan onderhoud toe. Ook de ruimte rond de zithoek en tussen de speeltuigen ligt er minder verzorgd bij.

Het kleine afzonderlijke “tuinhuisje” aan de Minervastraat blijft er reeds enkele jaren gehavend en verwaarloosd bijstaan. Enkele dakpannen van het gebouw zijn reeds geruime tijd verdwenen zodat er waarschijnlijk waterinsijpeling is en men daardoor de toestand langzaam ziet achteruitgaan. Dit rustieke gebouwtje past echter erg mooi in het geheel van het park en mag niet verloren gaan.

Kan de bevoegde districtsschepen de nodige stappen zetten om één en ander op te volgen zodat erger kan worden voorkomen?